Søk
Tredje diktsamling frå Charlotte Riise.
Dikta i denne samlinga utforskar kor hardt barndommens grep kan vere på eit vakse menneske. Ein fars sinne, med djupe røter frå generasjonar tilbake, har på mange måtar forma diktar-eget. Ho er òg sint, og redd for å føre vidare den vonde arven til sine eigne barn. Det handlar om å prøve å gi omsorg til – og gi slepp på – det indre barnet ho framleis har i seg.
Eg gjekk til kyrkja for å synge
ikkje for å tru
den vesle kroppen min sleppte ut
ei stemme som vibrerte
mot meg og bad om frelse.
Mitt første minne
frå kyrkja er at det regna og presten
koppa handa, vatnet rann mjukt
over håret til broren min, han græt
faren min snudde seg mot altartavla.
Vi falda hendene
framfor oss:
kven bad vi til, kven
gav oss
eit utvaska svar?